September 2013

‘Welles’ versus ’Nietes’

SodicoMagazine is niet meer. Het blad van de personeelsvereniging OCMW-Antwerpen was met zijn driemaandelijkse deadline de drijfveer om met 'de kleine lettertjes' mijn vrijwillige bijdrage te leveren. Mijn kleindochters, die me de nodige inspiratie bezorgen, zijn evenwel niet te stoppen en ik dan ook niet.

Naar gewoonte en na al dan niet kwijten van de schooltaak liggen Maitė en Nina languit neergevlijd op de voorverwarmde vloer tussen ontelbare stukjes Playmobil, Poly Pocket, Lego Classic en de meer recente Lego Friends.

Barbies mogen niet meedoen ... gezien hun uitgesproken vormen te volwassen bedenk ik me dan maar.

Bij Lego Friends zijn de namen van de poppetjes al door de fabrikant bedacht: Andrea, Emma, Mia, Olivia en Stephanie. Die naamgeving wordt scrupuleus gevolgd en ... geen 'boy' te bespeuren.

Mijn twee kleindochters bedenken ter plekke het ene scenario na het andere. Elke beweging die een van die poppetjes maakt wordt uitvoerig en luidruchtig voorzien van begeleidende commentaar. Maar ja, ieder zijn eigen scenario en of de living niet groot genoeg is zodat elk van die figuurtjes haar eigen (om)weg kan gaan. Er volgt een discussie die al snel uit de oevers loopt. De 'Welles!/ Nietes!' en de 'Maar Maitééés!/Maar Ninàààs!' volgen elkaar op in een niet af-latend spervuur.

'Bompaaa!' ... 'Bompaaa!' smeekt Maitė.

Ik negeer haar smeekbede om bemiddeling en zoek op het Internet of er dan toch geen 'boy' tussen al die lilliputvrouwtjes rondwandelt en zowaar, ja: Peter, de vader van Olivia.

'Bompie!' zucht Maitė ten einde raad en gebeten om een uitweg uit de impasse: 'Nina? ... Nina? ... kunnen we eens terugspoelen?'