April 2010

Snot & Snut

De kleine bootvluchtelingen 

Nog elf weken te gaan voor wat ‘welverdiende rust’ heet (niet dat ik het rusten ernstig zal nemen) en ik heb nog een vracht vakantie-dagen op te souperen. Wat ik halvelings vermoedde en plande, wordt na een telefoontje vanuit Stekene met graagte bevestigd: de krokus-vakantie (met optie voor de paasvakantie) breng ik door in het gezel-schap van Maité en Nina.

Het hoeft niet altijd regen te zijn en voor de verandering sneeuwt het vandaag ‘ouwe wijven’. Ik maak de twee (b)engeltjes duidelijk: in de tuin gaan schommelen is nu geen optie. Dit is voor Maité hét geschikte moment om haar ‘Bompaaaaa, mag ik tv kijken?’ te lanceren. Ze kiest uit alle mogelijke houdingen om zich in de zetel te nestelen de haar geprefereerde en na jaren geperfectioneerde houding: de ‘ondersteboven met benen richting plafond’. Mijn suggestie om de tv dan maar op zijn kop te zetten, en zij in een min of meer normale houding in de zetel, wordt met een schaterend ‘maar Bompa toch!’ afgewimpeld.

Al wat de drie K’s: Ketnet, Kazoom en K3 aangaat, laat Nina voor bekeken en ze puzzelt de hele kamervloer vol Bumbas, Doras en andere Sneeuwwitjes. Dit alles voltrekt zich in een strikt aange-houden ritme van in en uit elkaar gefrutsel. Wat ze hierbij wel uit het oog (ik niet) en uit de neus (ik nog niet) verliest zijn de stalactieten die in een strak aangehouden ritme richting begane grond aangroeien. Elke niesbui zorgt voor de bijhorende tsunami en het is voor mij dan ook een onophoudend heen en weer geloop met zakdoeken om ‘Snot&Snut’ voor de mondrand, maar in veel gevallen er al een eind voorbij, op te vangen.

Omdat ik voor Nina een ‘schattige’ ben, mag haar tot op de draad versleten knuffeltje mij zoentjes geven en om de haverklap plet zij het hoopje anorexia liefst nog vlak op mijn mond. Wat zij niet weet is dat aan de rand van dat troetelpopje een lading bacteriën zich klaar houdt om als echte bootvluchtelingen de oversteek te wagen en elke gelegenheid met graagte benut. Deze niet aflatende toestroom over-meestert in een, twee, drie mijn reukorgaan … en ‘Snot&Snut’ met bijhorende voorraad zakdoeken delen we tot nader order met twee.

Twee 'achterafjes':

Nina (volledig in de ban van de roze rage):

‘Later in mijn eigen kamer wordt alles roze: roze muren, roze plafond, roze dekens, roze lakens, roze gordijnen en ro… zijntjes.’

Maité (opgetrommeld voor een huishoudelijk klusje):

‘Ik ben hier precies Assepoester!’